Elementel kükürt yaklaşık 160 °C'de tutuşur ve mavi bir alev eşliğinde kükürt dioksit salarak yanar. Havada askıda kalan kükürt tozu, yaklaşık 35 g/m³ konsantrasyonun üzerinde patlayıcı özellik kazanır. Her iki risk de standart önlemlerle yönetilebilir; hangi önlemlerin gerektiği büyük ölçüde kullandığınız fiziksel forma (granül, prill, toz veya sıvı) bağlıdır.
Granül ve prill kükürt
Granül ve prill kükürt, büyük tanecik boyutları hızlı oksidasyona açık yüzey alanını sınırladığından en güvenli katı formlardır. Başlıca tehlikeler şunlardır:
- Aktarma sırasında oluşan toz. Yükleme, taşıyıcı bant ve torbalama işlemleri ince partiküller üretir. Kapalı aktarma sistemleri, toz emme tesisatı ve örtülü bantlar, havadaki konsantrasyonu patlama eşiğinin altında tutar.
- Büyük stoklarda kendiliğinden ısınma. Açık alandaki çok büyük kümeler, suya maruz kalıp bakteriyel oksidasyonu başlatırsa ısınabilir. 10 m'yi aşan yığın yükseklikleri ve yetersiz drenajdan kaçınılmalıdır.
- Nem girişi. Açık kümeler üzerine yağan yağmur, nem içeriğini şartname sınırını aşacak düzeye çıkarır; bu durum teslim ağırlığını ve alıcı kabulünü olumsuz etkiler. Örtülü depolama veya kapalı torbalar sorunu önler.
Mikronize ve ince toz kükürt
Toz kükürt daha yüksek toz patlaması riski taşır. Depolama alanları ATEX veya ulusal mevzuata göre toz patlama bölgesi (Bölge 22 veya eşdeğeri) olarak sınıflandırılmalı, statik deşarjı önlemek için tüm metal yüzeyleri topraklanmalıdır. Alanda açık ateş veya sıcak çalışmaya izin verilmemelidir. Açık torbalarda işlenen miktar en aza indirilmeli; dökme toz kapalı pnömatik sistemlerle taşınmalıdır.
Sıvı kükürt
Sıvı kükürt, serbest akışın korunduğu 125–155 °C sıcaklık aralığında ısıtmalı tanklarda depolanır. 160 °C'nin üzerinde polisülfür oluşumu nedeniyle viskozite belirgin biçimde artar; 190 °C'nin üzerinde katılaşmaya başlar ve H₂S gazı salabilir. Tanklar yalıtılmalı ve sıcaklık kontrolüyle işletilmelidir. H₂S için tahliye egzozu, tehlikeli gaz akışı olarak değerlendirilmeli ve atmosfere doğrudan verilmemelidir. Zemine dökülen ve katılaşan sıvı kükürt mekanik yollarla kaldırılabilir; yakılarak temizleme, yerleşim bölgelerinde veya kapalı alanlarda yasaktır.
Uyumlu malzemeler
Kükürt, karbon çeliği, paslanmaz çelik, polietilen ve polipropilen ile uyumludur. Bakır, bakır alaşımları (pirinç, bronz) ve bazı elastomerlerle reaksiyona girer; bu malzemelerin kükürt ile doğrudan temas etmemesi gerekir. Torba için dokuma polipropilen veya polietilen astarlı çok katmanlı kraft kağıt iyi performans gösterir. Astarsız standart jüt torbalar, torba yoluyla nem emilimi içeriği bozacağından önerilmez.
Sınıflandırma ve belgeler
Elementel kükürt, BM/IMDG sisteminde 4.1 sınıfı yanıcı katı olarak sınıflandırılır: toz için UN 1350, erimiş kükürt için UN 2448. Kapalı torbalardaki granül kükürt birçok ülkede tehlikeli madde sınıflandırma eşiğinin altında kalabilir; ancak uygulanabilir tanecik boyutu kesme değerini nakliyecinizle teyit etmeniz gerekir. Emniyet bilgi formu (SDS), ithalatçı ülkenin düzenlemelerinin gerektirdiği durumlarda sevkiyata eklenmelidir.
